31 Mart 2024 tarihinde gerçekleştirilen yerel seçimlerde, Cumhuriyet Halk Partisi’ne oy veren İzmirlilerin iradesiyle yerel yönetime gelen Cemil Tugay; uzun zamandır süren kulis iddiaları ve bu iddialara uzun soluklu verilen yalanlama metinlerinden sonra, 7 Ekim 2026 tarihi itibariyle Adalet ve Kalkınma Partisi’ne katılmıştır.

CHP’ye yapılan butlan atamasından sonra “yeni bir parti kurulmalı, ilk adımı da ben atıyorum” minvalinde bir açıklamayla ilk fırsatta partiden istifa edip kamuoyunda ses getirdikten sonra, Özgür Özel öncülüğünde Yeni Parti’nin kurulmasının ardından bu partiye katılmayacağını belirterek ‘bağımsız’ kalacağını ifade etmiş, uzun zamandır sürekli İzmir sokaklarında gündeme gelen ‘AK Parti’ye geçme’ iddialarını körükleyerek pek çok muhalif çevreyi ve muhalif İzmirlileri gittikçe endişelendirmişti.

İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı’ndan önce Karşıyaka Belediyesini yöneten Cemil Tugay, beş yıl boyunca yönettiği ilçe örgütünden dahi tam destek alamasa da dönemin CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in genel merkezde yaptırdığı ön seçimlerin favorisi olduğu gerekçesiyle Büyükşehir yönetimine aday gösterilmişti.

Daha sonraki iki yıllık yönetimi boyunca da sık sık Belediye işçileri ve DİSK’in düzenlediği grev krizleriyle, personelleriyle yaşadığı maaş krizleriyle, Valilik ve Çevre şehircilik bakanlığıyla yaşadığı çöp krizi ve Karabağlardaki Belediyeye ait meslek fabrikasının el konulmasına karşın düzenlediği protestolar gibi pek çok durumla karşı karşıya gelerek iyi-kötü sınavını verdi.

Bizler de bu yazımızda Cemil Tugay’ın 2024 seçimlerindeki adaylık krizinden başlayıp, bugün AKP’ye katıldığı ana kadar geçen iki yıllık süreci inceleyeceğiz. Yazımızın kesinlikle “Tugay İzmir’i kötü yönetti, sonunda da AKP’ye katıldı” gibi bir tezi bulunmamaktadır. Yalnızca İzmir’in ve içinde bulundurduğu mahalli siyasetin ve Tugay’ın bu iki yıllık yönetiminde neler yaşadığımıza dair geçmişe ufak bir ışık tutmak istiyoruz.

I. Gündoğdu Meydanı’ndan Beştepe’ye – 7 Ekim 2026

Uzun yıllar sonra Türkiye’de seçimlere yeni bir lider ile girecek olan Cumhuriyet Halk Partisi, 31 Mart’ta İzmir için yanına yol arkadaşı olarak Tunç Soyer yerine Cemil Tugay’ı seçti. İsmi geçtiği andan itibaren İzmir ve parti örgütü içinde tartışmalı bir konuma gelen Cemil Tugay, seçimleri kazansa da iki yıl sonra partisinden ayrılmış ve İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı olarak AKP’nin kapasına dayanır vaziyete gelmişti.

2024 seçimlerine girmeden önce Karşıyaka’da tartışmalı bir beş yıllık yönetim süreci geçirmiş, fakat Özgür Özel’in yaptırdığı anketlerde isminin önde çıkması sebebiyle her şeye rağmen aday ilan edilmiş, 31 Mart’ta da oyların yüzde %48,97’sini alarak rahatlıkla belediye başkanı seçilmişti. Aynı zamanda CHP, İzmir’de yüksek bir başarı ile İzmir’de 30 ilçenin 28’ini de kazanmıştı.

Lakin 18 Haziran 2026 tarihinde, CHP’ye mutlak butlan atanmasını gerekçe göstererek partisinden istifa etti. Bu süreye kadar Cemil Tugay’ın AKP’ye geçeceği yönünde sık sık iddialar dile getirilirdi ancak 18 Haziran’a kadar bu iddialar kamuoyunun gündeminde pek fazla yer tutmazdı. Tugay önce Özgür Özel ile kurulacak yeni partiye katılabilmek için bunu yaptığını belirtti, daha sonra Yeni Parti’nin kurulmasının ardından yoluna bağımsız olarak devam edeceğini ifade etti.

Eylül ayında, özellikle 9 Eylül’de, Tugay’ın AKP’ye geçeceği iddiaları yoğunlaşmaya ve gündemde kendine yer bulmaya başladı. Tugay bu iddiaları tek tek yalanlayarak açıklamalarında İzmir’i vurguladı. 30 Eylül günü Cumhurbaşkanı Erdoğan ile görüştü ve 7 Ekim’de AKP’ye katılacağı iddiası ortaya çıktı.

Fakat Cemil Tugay’ın AKP’ye uzanan hikayesi 30 Eylül günü Beştepe’de başlamadı. Bu hikâyenin ve birbiri ardınca süre gelecek krizlerin başlangıcı henüz 2024 seçimlerinin başlarında, Cumhuriyet Halk Partisi’nin İzmir adayını belirleme sürecinde aranmalı.

II. Değişim’in İzmir’deki İlk Adayı – 31 Mart 2024'teki Tartışmalı Kimliği

Burada Cemil Tugay’ı Cumhuriyet Halk Partisi’nin 2024 seçimlerinde İzmir için düşündüğü aday olarak ele almamız yetersiz kalır. 2024 seçim atmosferine gittiğimiz zaman Cemil Tugay; sadece Karşıyaka’nın beş yıllık belediye başkanı değil, aynı zamanda 2023’te gerçekleşen ve Özgür Özel’in genel başkan seçildiği 38. Olağan Kurultay’da değişimciler arasında bir isimdi. Bunu kendisinin İzmir için aday gösterilmeden önce İzmir’in yerel gazetesi İZ Gazete’ye verdiği bir röportajdan görebiliyoruz.

Ümit Kartal (İZ Gazete Genel Yayın Yönetmeni): Sayın Başkan, isminiz İzmir Büyükşehir Belediye Başkan adaylığı için kamuoyunda çokça konuşuluyor. Fakat, aday olarak sizin öne çıkmanız ‘Hani kimse ödüllendirilmeyecekti. Cemil Tugay kurultayda değişimci olduğu için aday yapılacak’ eleştirilerine sebep oluyor. Bu eleştirileri siz de duydunuz mu ve ne demek istersiniz?

Cemil Tugay (Karşıyaka Belediye Başkanı): Evet ben de duyuyorum. Ancak burada eleştirilmesi gereken değil, anlaşılması gereken bir durum var. Benim değişimi desteklemem nedeniyle aday olmam eleştiri sebebi olmamalı. İnsanların henüz kafasında oturtamadığı şey, değişim ile neyin hedeflendiği. Bunu henüz anlatamadık, anlatmaya vakit olmadı. Ancak değişim, sadece Genel Başkan değişikliği değildi. Burada, yerel yönetimlerde de bir anlayış ve söylem değişikliği oldu. Bunun anlaşılması lazım. Yoksa konu sadece o gitsin ben geleyim konusu değil. Öyle zannedilirse, Özgür Özel’in genel başkan olmasından da değişim çıkmaz. Hatta insanlar, ‘Özgür Özel geldi yine de bir şey değişmedi’ der. Ama durum böyle değil. Değişim derken, neye farklı baktığımız iyi anlatılmalı ve iyi anlaşılmalı. Ben partimizdeki değişim sürecinin yerel yönetimlerde yaşama geçirilmesi için en doğru aday olarak kendimi görüyorum. Bu yüzden İzmir Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na adayım.

Aynı zamanda konuşulması gereken bir diğer mesele de Cemil Tugay’dan önceki İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer’e yapılanlardı. Aynı röportajda Tugay’a Tunç Soyer’le aralarında oluşan doğal rekabetin ilişkileri üzerinde negatif bir değişim yapılıp yapılmadığı soruluyor ve Tugay “aramızda bir problem yok ve olamaz” diyor.

Ümit Kartal (İZ Gazete Genel Yayın Yönetmeni): Siz Tunç Soyer ile yakındınız. Sizin Karşıyaka Belediye Başkanı olmanıza katkısı da olmuştu. Şimdi rakipsiniz. Aranızda bir problem var mı?

Cemil Tugay (Karşıyaka Belediye Başkanı): Hayır aramızda bir problem yok ve olamaz. Tunç Soyer ile geçmiş hukukumuz belli. Bu nedenle de bu süreçte Tunç Başkan hakkında çok dikkatli davrandım. Evet bir rekabet oluştu doğal olarak. Ancak bir problem yok. Farkındaysanız aday adayları arasında en sessiz kampanya yürüten de benim. Bunu, diğer aday adaylarına saygısızlık olmaması bakımından özel olarak tercih ediyorum. Tunç Soyer yeniden atanırsa, ben gereğini yaparım. Adaylıklar netleşince taşlar yerine oturur. Ben aday olarak atanırsam da inanıyorum ki Tunç Başkan beni saygı ve sevgi ile karşılar.

Fakat Tugay’ın aday olarak atanma süreci, Tunç Soyer’i Tugay’ın bahsettiği kadar memnun etmedi. Cumhuriyet Halk Partisi Merkez Yönetim Kurulu (MYK), 30 Ocak 2024 günü İzmir gündemiyle 3 saatlik bir toplantı gerçekleştirdi ve toplantının sonunda Büyükşehir Belediye Başkanlığı için Cemil Tugay aday gösterildi. Tunç Soyer ise tekrar aday ilan edilmeyeceğini MYK toplantısından 5 dakika önce öğrenebilmesine tepki gösterdi.

Sosyal medya hesabından, “Büyükşehir Belediye Başkanlığımın ilk döneminin sonunda, yeni bir dönem için aday gösterilmeyeceğimin, MYK toplantısından 5 dakika önce tarafıma tebliğ edilmiş olmasını en hafif deyimle siyasi nezaketsizlik olarak değerlendiriyorum” dedi.

III. Tugay’ın İzmir Vaatleri ve Seçim Zaferi – 1 Nisan 2024

Yazının bu bölümünü “Cemil Tugay şu kadar oy aldı, oyların yüzde şu kadarını alarak seçimi kazandı” gibi bir anlamın içinde sıkıştırmaktansa Tugay’ın adaylık döneminde verdiği sözler ve bizlere açıkladığı yol haritasından, iki yılda bu yol haritasının hangi durağında olduğumuzdan bahsetmek ve yazıyı neticesinde karşılaştığı krizler silsilesine bağlamak istiyorum.

Cemil Tugay 30 Ocak’ta CHP’nin İzmir adayı seçildi. 31 Ocak’ta Ankara’dan İzmir’e doğru yola çıkarak ilk durağı olan İl Başkanlığı’na adımını attı. 31 Ocak’ta İl Başkanlığında gerçekleştirdiği açıklamada Tugay proje hazırlıklarının devam ettiğinden ve bunu belirli aralıklarla kamuoyu ile paylaşacaklarını vurguladı.

Tugay “İzmir’e merkezi hükümet tarafından ayrımcı tutum olduğunu düşünüyorum. Bakanlıklar tarafından yapılan yatırımlarda, merkezi hükümete yakın belediyelerle muhalifler arasında ayrımcılık yapıldığını görüyoruz. Ama ne olursa olsun biz her şart altında kentlerimize çok başarılı çalışmalar yapıyoruz, yapmaya devam edeceğiz. Büyükşehir başta olmak üzere İzmir’in belediyeleri güçlü kurumlar. Bugüne kadar çoğunlukla kendi ayaklarının üzerinde durdu. Bundan sonra da devam edecek. Biz ilerleyen dönemde bütçe disipliniyle, gelirleri artırıcı ve giderleri azaltan önlemlerle çok daha fazla yatırıma kaynak ayırabileceğimizi düşünüyoruz. İzmir çok güzel bir şehir” ifadelerini kullanarak henüz seçilmeden merkezi yönetimi eleştirdiği görüldü. 

IV. 1 Nisan 2024’ten 18 Haziran 2026’ya – Körfez, Krizler, Grevler, Çöpler ve Eylemler

1 Nisan 2024’ten 18 Haziran 2026’ya dek süren Cemil Tugay’ın iki yıllık karnesi pek çok krizle dolup taşmış durumdaydı. Bunlardan birincisi; İzmir’e özgü bir sorun olup hem hükümet tarafından hem de yurttaş tarafından çözümün yalnızca yerel yönetimde olacağı düşüncesiyle bilinen körfez sorunudur. Bir diğerleri; 2025 yılında Belediye işçilerinin yaptığı grevlerle İzmir’in çöplerle dolup taşması, Tugay’ın ilk vaatleri arasında yer alan ulaşımın kilitlenmesiyle oluşan kriz zincirleridir. Yine İzmir’deki tek atık toplama yeri olan harmandalı tesisinin belediye’ye kapatılarak oluşturulan yepyeni bir çöp krizi, daha önceki belediye yönetimlerinin savurganca dağıttıkları maaşlarla kaybedilen bütçe disiplinin oluşturulduğu mali disiplinsizlik krizi gibi pek çok krizlerle geçen iki yıla sahiptir.

Tabii iki yıl içinde İzmir’in bu kadar fazla sorunla yüzyüze geldiğini görünce insan ister istemez hangisinden başlayacağını şaşırıyor fakat ilk olarak Körfez sorunundan bahsetmek daha isabetli olacaktır. Çünkü İzmir’deki körfezin temizliği yalnızca Cemil Tugay’ın döneminde ortaya çıkmış bir sorun değil, uzun yıllardır bu şehrin mücadele ettiği ve İzmir’e özgü kalan en önemli sorunlardan birisidir. Bir önceki İzmir Büyükşehir Belediye Başkanı Tunç Soyer, 2019 adaylık sürecinde İzmir körfezini eski haline kavuşturacağını söylemiş, belediye başkanlığı döneminde körfezde yüzeceğini iddia etmişti. Daha sonra da yönetim döneminin sonlarında, bir yüzme yarışı düzenleyerek, körfezde sporcularla birlikte yüzmüştü. Fakat İzmir körfezinin kokusu ve temizlik sorunu halen daha devam ediyor. Bu sorun aynı zamanda İzmir’deki AKP Milletvekilleri tarafından da gündeme getirilen, muhalefet alanlarını güçlendiren en elzem krizlerden birisidir. Yıllar boyunca da İZBB’nin bu konudaki savunması ise merkezi hükümetin kendilerine gerekli desteği vermedikleri yönündedir. Bahsettiğim merkezi hükümet ve İZBB arasındaki çatışma, 2024 sonbaharında Cemil Tugay’la birlikte oldukça kızışma noktasına gelmişti. Tugay, belediyenin körfez konusundaki sorumluluklarını kabul edip aynı şekilde merkezi hükümetin de sorumluluk alması gerektiğini beyan ediyordu. Kasım 2024’te de körfez temizliği için İZSU bütçesinden 7,5 Milyar TL ayırdıklarını söyledi. Cemil Tugay her zaman körfezin yalnızca belediyenin problem olmadığını, bakanlık ve hükümetin de sorumluluğu oldunu söylese de Körfez’in bu kadar kirlenmesine sebep olan arıtma ve altyapı sorunlarına karşı aldığı hiçbir önlemin yeterli olduğunu ben bir İzmirli olarak göremedim.

Yazımızın ve bu bölümün en büyük krizlerinden olan, gerçekten varlığını gencinden yaşlısına bütün İzmirlilere hissettiren krizlerden birisi de 2025 yılında çıkan işçi greviydi. 29 Mayıs 2025 tarihinde İZELMAN ve İZENERJİ’deki yaklaşık 23 bin işçiyi kapsayan bir grev başlamıştı. 23 bin işçiyle başlayan bu grev süreci, zamanla şehirdeki otobüslerden sorumlu ESHOT seferlerinde ciddi aksamalara, Kordon ve Alsancak gibi pek çok yerde işçilerin çöp toplamaması ve toplatmaması gibi krizler bütününe evrilmişti. Bu grevi en büyük kriz olarak yorumluyorum çünkü bununla birlikte İzmir’de toplu taşıma ve ulaşım ciddi bir şekilde aksamaya uğradı, şehir ilk defa çöplerle dolup taştı ve en sonunda Cemil Tugay kendi başına çöpleri toplamak için Kordon’a indi. Grev yapan işçiler yalnızca çöp toplamayı bırakmıyor, aynı zamanda çöplerin başında bekleyerek başka işçiler tarafından toplanmasına da izin vermiyordu. Bunu gören Başkan Tugay, grevin dördüncü gününde Kordon’a gelerek oradaki grev yapan işçilerle tartışmıştı, en sonunda da çöpleri kendi toplamıştı.

Ardından 12 Haziran’da Belediye-İş ile yeni bir kriz yaşandı. Cemil Tugay yaklaşık 1.030 işçinin işten çıkarılması için prosedürün başlatıldığını açıkladı ve sonrasında işçi eylemleri yeniden başladı. Cemil Tugay, Belediye İş’e bağlı kurumlarda düşük maaşların o dönem 80 bin TL civarında olduğunu belirterek, “Eylül ayından itibaren 130 binli rakamlara erişecek. İşveren maliyeti şu an 140 bin iken zamdan sonra 185 bin civarı rakamlara gelecek. Bunu kurum olarak kaldırabilmemiz mümkün değil. Ben ve arkadaşlarımız büyük üzüntüler yaşayarak bu süreci yaşıyoruz. Ancak sendika sorumluluğu almak zorunda” dedi. Belediye-İş sendikası Başkanı Savaş Atalay, açıklama yaparak işçilerin tehdit edildiğini öne sürdü ve 368 işçinin haksız yere işten çıkarıldığını belirtti. Daha sonra eylülde maaşlara yapılacak zammın ocak ayına ertelenmes şartıyla sürecin olumlu sonuçlandığı açıklandı. Buradaki esas soru, yaşanan işçi ve maaş krizleri yıllarca birikmiş bir sorunun taşma noktası mıydı, yoksa Tugay’ın mali disiplin vurgusuyla gerçekleştirdiği adımlar mı?

2025 İşçi Grevi ile birlikte İzmir çöplük içinde hayatla tanışmıştı, fakat bu kriz tek seferlik değildi. 2025 yılının sonlarında Belediyenin toplanan çöpleri Harmandalı atık tesisine bırakması yasaklandı. Cemil Tugay çöp meselesinin siyasi polemiğe dönüştürülmemesi gerektiğini söylerken, Harmandalı'nın gelecekte rehabilite edilip yeşil alana dönüştürülmesini istediğini de ifade etti. 

Bu grevlerdeki temel bağlantı, Cemil Tugay’ın sık kullandığı mali disiplin argümanı ve vurgusuydu. Tugay’ın sık kullandığı argüman, belediyenin bütçe disiplinine kavuşması gerektiği üzerineydi. Yerel seçimlerden hemen önce imzalanan toplu sözleşmeler ve beraberinde gelen mali yük üzerinden belediyenin finansal yapısına da dikkat çekmişti. Tugay için İZBB; mali diziplinsizliği düzeltmeye çalışan bir yerel yönetimken, sendikalar için İZBB işçiler üzerindeki baskıyı artıran bir yerel dikta rejimiydi. 

V. Tugay’ın CHP İle Yollarının Ayrılması – 18 Haziran 2026

18 Haziran 2026 tarihinde Cemil Tugay’ın hamlesinin 7 Ekim’deki hamlesine göre daha hafif karşılanmasına sebep olan bir diğer tarih de 21 ve 24 Mayıs 2026. Bu tarihler, Cemil Tugay’ı kısa dönem içerisinde hala haklı ve muhalif çerçevede görünmesini salğlayan bir pencereye soktu. 21 Mayıs tarihinde Cumhuriyet Halk Partisi yönetimine Ankara mahkemesi tarafından tedbiren mutlak butlan hükmü verildi. Cemil Tugay da bu hükme karşılık tepki göstererek partisinden istifa etti. CHP’deki ihraç kararlarını, İzmir İl Başkanı Çağatay Güç’ün görevden alınmasını, parti içi demokratik işleyişin son halini eleştirdi ve Özgür Özel’in kuracağı beklenen yeni bir partide olmak istediğini belirtti. Özgür Özel ilk başta böyle bir istifa kararından haberinin olmadığını, Cemil Tugay’ın da istifasını erken bulduğunu ifade etti. 

VI. Bağımsızlıktan AKP’ye Geçiş ve Sonuç – 7 Ekim 2026

Aradan geçen zaman sonra Özgür Özel Yeni Parti’yi kurdu, Tugay ‘İzmir için’ bağımsız kalacağını söyledi. O Bağımsızlık ilanı ile birlikte çoğu sosyal medya hesabı, bu yılın başlarından beri süregelen AKP’ye katılma iddialarını körükledi.

CHP’nin 2024 seçim zaferinin ardından Esenyurt Belediye’sine düzenlenen operasyonu başlangıç olarak ele alırsak, 2025-2026 yılları arasında CHP’li pek çok belediyeye yargı soruşturmaları gerçekleştirilmişti. Bu yargı operasyonlarının yanında Aydın, Afyonkarahisar ve Keçiören gibi pek çok belediye başkanları da partilerinden istifa ederek AKP’ye katılmıştı. Fakat Cemil Tugay’ın bu transferlerden farkı, iddiaların çok uzun süre boyunca gündemde kalması ve sözkonusu geçişin bir anda yaşanmamasıydı. Cemil Tugay; diğer belediyelere nazaran önce bağımsız kaldı, bu süre zarfında AKP iddialarını sürekli yalanladı, en sonunda AKP’ye katıldı.

AKP’ye katılmadan önce Eylül ayının son gününde Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı Beştepe’de ziyaret etti. Bu görüşmeden sonra Atatürkçü Düşünce Derneği üyeliğinden istifa etti ve en sonunda resmen AKP’ye katılarak İzmir Mahalli İdareler tarihine bir ilk kazandırdı. Özgür Özel de ilk açıklamasını şu şekilde sosyal medya hesapları üzerinden yaptı: 

“Hadi Erdoğan, yarın o namerd ile kamera karşısına geçmeni ve tarihe yeni bir utanç fotoğrafı bırakmanı bekliyorum. Kaçan kaçsın, giden gitsin. Ben milletin gözüne bakıyorum. Herkes kendine yakışanı yapıyor. Millet bu olan biteni tarihin kara kaplı defterine yazıyor”

Cemil Tugay’ın İzmir karnesi; geçmiş yıllardan birikmiş mali disiplin krizleriyle, bu krizlerin sebep olduğu işçi grev ve protestolarıyla, askıya alınan ulaşım ve toplanmayan çöplerle birikmiş koca bir iki yıl olarak kayıtlara geçti. 'Ceketimi aday yapsam kazanır’ zihniyetiyle İzmir’de yeteri önemi vermeden belirledikleri adayların şehre kattıkları zarar ve neticesinde iktidara teslim edilmiş bir kalenin içerden fethi yaşandı. Bu iki yıllık süreçte üstünü örtemedikleri her bir ihmalde merkezi hükümeti suçlayanlar, seçim sırasında verip sonrasında tutamadıkları sözlerin yükünü mülki idare amirlerine yıkanlar, şimdi o merkezi hükümetin arasında, mülki idare amirlerinin yanına katılmıştır. Birkaç ay önce soğuk havada gece dört beş sularına kadar meslek fabrikasında eylem yapan, ‘meslek fabrikamız çalındı’ diyerek gençleri barikatın karşısına sürükleyen Cemil Tugay, ilk fırsatta o barikatların arkasına sığınmayı kendine çare bulmuştur.